Urazowi więzadła krzyżowego tylnego towarzyszy zazwyczaj działanie dużej siły na kość piszczelową od przodu. Największe ryzyko wystąpienia urazu ma miejsce w momencie ataku na nogi, od przodu, poniżej kolana. Naderwane więzadło krzyżowe . Naderwanie więzadła krzyżowego jest stanem poważnym i nie należy go lekceważyć. Podobnie jak noga w pięcie wygina się do tylu. Staw kolanowy, tak samo jak u ludzi, zgina się do przodu. Zdjęcia z albumu. Zdjęcie z albumu Strzałkami zaznaczono stawy miedzystępowe (skokowe). Cała część nogi od tego stawu do końca palców to jest stopa. Stabilizator kolanowy może być: sztywny, półsztywny lub miękki. To, jaki model powinniśmy wybrać, może zasugerować lekarz prowadzący leczenie, ponieważ orteza powinna być dopasowana do rodzaju urazu oraz aktywności fizycznej pacjenta. Wszystko zależy od tego, czy stabilizator kolanowy ma pełnić funkcję korekcyjną Opaska na kolano łagodzi ból, gdyż panuje pod nią zwiększona temperatury. W odróżnieniu od bandażu elastycznego wykonana jest z tworzywa neoprenowego – materiał sprawia, że staw zyskuje dużą ruchomość. Wielu użytkowników opasek w rezultacie przestaje odczuwać ból i ma wrażenie, że kolano jest już sprawne – jest to Choremu poleca się unieść kończynę dolną w taki sposób, aby najdalej wysunął do przodu staw kolanowy. Interpretacja: W warunkach fizjologicznych przy niezablokowanym stawie krzyżowo-biodrowym kość biodrowa opada po badanej stronie. Kolec biodrowy tylny górny przemieszcza się w wyniku tego ruchu od 0,5 do 2cm w kierunku dystalnym. Kręg szczytowy (atlas) - C - brak trzonu - łuk przedni (arcus anterior) pośrodkowo od przodu guzek przedni (tuberculum anterius), na tylnej powierzchni łuku powierzchnia dla połączenia stawowego z zębem obrotnika zwana dołkiem zębowym (fovea dentis) - masy boczne (massa laterales) symetryczne od góry mają powierzchnię stawową dla . Urazy stawu kolanowego – kolana – objawy, leczenie i diagnostyka Jak zbudowany jest staw kolanowy? Staw kolanowy jest jednym z najbardziej złożonych elementów biomechanicznych w organizmie człowieka. Zbudowany jest z kłykci kości udowej i piszczelowej oraz z rzepki. Zachodzą w nim ruchy zginania i prostowania, możliwa jest także lekka rotacja. W celu zapewnienia stabilności stawu, wzmacniają go więzadła znajdujące się wewnątrz oraz zewnątrz torebki stawowej (więzadła poboczne piszczelowe i strzałkowe oraz więzadła krzyżowe przednie i tylne). Ponadto w stawie kolanowym występują dwie łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe, a także umożliwiające ich prawidłowy ruch względem siebie. Kontuzje w zakresie stawów kolanowych występują najczęściej u osób aktywnych fizycznie, w szczególności tych, które uprawiają sporty kontaktowe takie jak koszykówka, piłka nożna, siatkówka. W większości przypadków spowodowane są zderzeniem się zawodników lub wykonaniem gwałtownego ruchu, który wykracza poza fizjologiczny zakres. Urazy stawów kolanowych - diagnostyka W diagnostyce urazów stawu kolanowego wykorzystuje się (oczywiście w zależności od potrzeb) badanie RTG, USG stawu, rezonans magnetyczny, tomografię komputerową, szczegółowe testy ruchowe. Jakie są najczęstsze kontuzje stawu kolanowego? Skręcenie stawu kolanowego Skręcenie kolana dotyczy więzadeł, które charakteryzuje niewielka elastyczność, a ich nadrzędnym celem jest asekuracja stawu przed niewłaściwymi ruchami np. szybki ruch skrętny lub postawienie stopy na niestabilnym podłożu. Nieprawidłowy ruch doprowadza do przeciążenia kolana i uszkodzenia więzadeł. Uraz skrętny występuje w trzech stopniach: niewielkim – nieznaczny dyskomfort podczas ruchu, leczenie polega na łagodzeniu bólu oraz ograniczeniu aktywności ruchowej. umiarkowanym – uszkodzona zostaje znaczna część włókien więzadłowych i torebka stawowa. Występuje obrzęk oraz znaczne dolegliwości bólowe, które wymagają konsultacji z lekarzem. Leczenie koncentruje się na niwelowaniu opuchlizny oraz stopniowym wprowadzaniu odpowiednich ćwiczeń fizycznych. ciężkim – całkowite zerwanie więzadeł lub oderwanie kości z przyczepionym więzadłem. Staw jest niestabilny, występują patologiczne ruchy wraz z silnym bólem. Leczenie realizowane jest poprzez operację chirurgiczną mającą na celu rekonstrukcję zerwanych więzadeł. Po zabiegu konieczne jest poddanie się specjalistycznej rehabilitacji. Zapalenie ścięgna Zapalenie ścięgna jest efektem regularnego wykonywania konkretnej czynności np. biegania. Ryzyko wystąpienia stanu zapalnego wzrasta, gdy daną aktywność wykonujemy w sposób niepoprawny lub mięśnie nie są dostatecznie rozgrzane do intensywnego wysiłku. Stan zapalny najczęściej występuje u osób po czwartej dekadzie życia, gdyż wraz z wiekiem ścięgna tracą swoją elastyczność, jak również u osób młodych, nieodpowiednio przygotowanych do uprawiania sportu. Schorzenie to objawia się poprzez ból w obrębie ścięgna i stawu (tępy ból nad i pod kolanem). Wskazane jest ograniczenie wysiłku fizycznego i stosowanie opaski uciskowej. Uszkodzenia łąkotek Schorzenie to może wystąpić podczas uprawiania niemalże każdego sportu. Jego przyczyną jest nagłe prostowanie stawu kolanowego, który znajduje się w zgięciu i rotacji. Łąkotki z racji delikatnej struktury mają skłonność do patologicznych zmian zwłaszcza u osób starszych. Głównym objawem uszkodzenia łąkotek jest ból w bocznej i przyśrodkowej części stawu kolanowego. Leczenie najczęściej jest zabiegowe. Uszkodzenia więzadłowe W rekreacyjnej aktywności fizycznej dotyczą one przede wszystkim więzadeł pobocznych w postaci naciągnięcia lub naderwania. Występuje bolesność uciskowa przyczepów więzadłowych bliższych i dalszych. Skręcenie lekko ugiętego kolana powoduje dolegliwości bólowe. W badaniu USG widoczny jest obrzęk w okolicy przyczepów więzadeł, ale bez przerwania ich ciągłości. Leczenie polega na chłodzeniu, stosowaniu opaski elastycznej, zmniejszeniu aktywności ruchowej. Uszkodzenie więzadeł krzyżowych w postaci naciągnięcia lub częściowego uszkodzenia wyzwala dolegliwości bólowe w okolicy przedniego przedziału kolana. Występuje ograniczenie ruchów, w USG często widoczny jest obrzęk w okolicy więzadła bez przerwania jego ciągłości. Leczenie polega na ograniczeniu wysiłku fizycznego oraz noszeniu opaski elastycznej. Oczywiście może zdarzyć się również całkowite przerwanie ciągłości więzadła, które leczone jest operacyjnie. Zaopatrzenie ortopedyczne Kontuzje stawu kolanowego są często trudnymi urazami, a czas niezbędny na leczenie i rekonwalescencję odczuwany jest przez pacjenta jako mocno uciążliwy, w związku z czym lekarze często zalecają korzystanie w tym okresie ze specjalistycznego zaopatrzenia ortopedycznego. Dobranie właściwej ortezy czy stabilizatora przyniesie dużą ulgę, przez co komfort życia ulegnie znacznej poprawie. Kończyna zostanie ustabilizowana, a ruchy stawu będą pod kontrolą urządzenia tak, aby przebiegały tylko w bezpiecznym zakresie. Bez wątpienia codzienne użytkowanie przysłuży się rekonwalescencji pourazowej i pomoże przetrwać ten ciężki okres. Właściwie dobrane zaopatrzenie może być stosowane profilaktycznie (co pozwala na zmniejszenie ryzyka kontuzji) oraz leczniczo – zarówno po urazie leczonym zachowawczo, jak i operacyjnie. Na co zwrócić uwagę przy wyborze zaopatrzenia ortopedycznego? Wartościowy sprzęt charakteryzuje się przede wszystkim wytrzymałością, jak również wykonaniem z takiego materiału, który przepuszcza powietrze i gwarantuje tym samym wysoki komfort użytkowania. Bardzo ważna jest także możliwość samodzielnego dopasowania urządzenia do własnych potrzeb, czyli łatwa w obsłudze regulacja. Dobrze jest również zwrócić uwagę na jego lekkość, aby korzystanie było jak najbardziej komfortowe. Pamiętajmy, że leczenie kontuzji stawu kolanowego często jest długotrwałe, warto więc wybrać profesjonalny i porządnie wykonany sprzęt. Urazy stawów kolanowych - rehabilitacja Rehabilitacja po urazie powinna rozpocząć się najszybciej jak tylko jest to możliwe (oczywiście po uzyskaniu zgody od lekarza). Ma ona za zadanie między innymi zapobiec zrostom w stawie, wzmocnić siłę mięśni, a także poprawić zakres ruchomości. W rehabilitacji stawu kolanowego dostępnych jest szeroki wachlarz różnych zabiegów, z których lekarz albo fizjoterapeuta wybierają te, które ich zdaniem będą najlepsze dla danego pacjenta. Stosowane są między innymi: ultradźwięki, laseroterapia, prądy, pole magnetyczne, terapuls, ćwiczenia na niestabilnym podłożu, ćwiczenia z taśmami elastycznymi, metoda PNF. Działania profilaktyczne – czyli jak zapobiegać kontuzjom? Przede wszystkim bardzo istotne jest, aby każdy trening poprzedzić odpowiednią rozgrzewką, która przygotuje organizm do intensywnej pracy. Nie bez znaczenia pozostaje również elastyczność mięśni ułatwiająca wykonywanie ćwiczeń, a także usprawniająca funkcjonowanie stawu kolanowego. Decydując się na różnego rodzaju sporty, a w szczególności te ekstremalne czy kontaktowe, zaleca się korzystanie z zaopatrzenia ortopedycznego. Dlaczego warto zadbać o odpowiednią ochronę? Czasem jedna kontuzja wystarczy, aby poważnie uszkodzić staw kolanowy, co wiąże się z długotrwałą rehabilitacją i brakiem gwarancji na powrót do całkowitej sprawności. Jak wzmocnić stawy kolanowe?Kolana są integralną częścią ludzkiego ciała. Odpowiadają za wsparcie, elastyczność i stabilność nóg, pomagając chodzić, skakać, stać, obracać się i kucać. Właściwa dbałość o kolana jest ważna, aby nie dopuścić do wystąpienia poważnych problemów. Osłabienie kolana może być spowodowane deformacjami stawu kolanowego, urazem, siedzącym trybem życia, nadmiernym spożyciem sodu, artrozą stawu kolanowego, alkoholem i paleniem. Zdrowy styl życia, witaminy, regeneratory stawów mogą pomóc wzmocnić stawy kolanowe i złagodzić stawówSpis treściWzmocnienie stawówWitaminy na stawyOlej rybnyWapńWitamina DWitamina CGlukozamina na więzadła i stawyChondroityna przy bólu stawówOchrona stawówRegeneratory stawówNogi noszą ludzi przez całe życie, są pod ogromnym obciążeniem. A staw zgina się i rozciąga nogę, kolano, które jest bardzo delikatne, doświadcza maksymalnego obciążenia. Aby być bezpiecznym, konieczne jest wzmocnienie stawów. Kolano jest największym stawem w ciele, a jego budowa jest bardzo złożona, najmniejsze przemieszczenie jest wzmacniane przez ciężar całego ciała i naciąga mięśnie i więzadła. Kolano składa się z końca kości udowej, rzepki i górnej części piszczeli, które są mocowane przez wiele mięśni i chrząstki. Wzmocnienie tych mięśni sprawi, że kolano będzie bardziej odporne na przemieszczenie podczas stawów jest bardzo istotne, należy przyjmować określone suplement diety na stawy zawierające witaminy i substancje wpływające na odbudowę chrząstki stawowej. Ważnymi składnikami regeneratorów stawów jest kwas hialuronowy, siarczan chondroityny, glukozamina oraz inne cenne składniki. Dzięki przyjmowaniu tych produktów można nie tylko wzmocnić, ale także zregenerować stawy oraz zadbać o ochronę stawów. Trzaskanie w kolanie, ból stawów i pojawianie się stanu zapalnego ustąpi po przyjmowaniu dobrze dobranych produktów na na stawyWiele osób przyjmuje kompleksy multiwitaminowe każdego dnia, aby zapewnić wystarczającą ilość witamin i minerałów, których potrzebują. Skład witamin na stawy powinien być następujący:Olej rybnyKwasy tłuszczowe omega-3 znajdujące się w oleju rybim są często kojarzone ze zdrowym sercem i błyszczącą skórą. Odgrywają jednak również rolę we wspieraniu stawów. Kwasy tłuszczowe pomagają zapobiegać uszkodzeniom stawów i zmniejszają stany zapalne. Jest to szczególnie dobry składnik, jeśli ktoś cierpi na ból kolana lub ma reumatoidalne zapalenie jest znanym składnikiem odżywczym, który jest ściśle związany ze zdrowiem kości i stawów, pomaga kształtować kości i zęby. Wapń może skutecznie zmniejszać stany zapalne i bóle stawów, szczególnie w DBadania wykazały, że osoby z niskim poziomem witaminy D częściej cierpią na bóle stawów. Witamina D pomaga również w absorpcji wapnia w organizmie. Przyjmując tę witaminę, można wzmocnić kości i CWitamina C jest niezbędna do tworzenia kolagenu. Jest to niezwykle ważne dla prawidłowego rozwoju kości, syntezy kolagenu i jakości matrycy kostnej. Przyjmowanie witaminy C może również zwiększyć gęstość kości i zmniejszyć ryzyko cenne składniki na stawy to: witamina E, selen, beta-karoten. Ponadto wzmocnienie i ochrona stawów wymaga takich substancji jak:Glukozamina na więzadła i stawyGlukozamina jest mniej znanym składnikiem odżywczym, który może być również korzystny dla osób cierpiących na bóle stawów. Składnik ten, jako część witamin na więzadła i stawy, jest często zalecany do stawów kolanowych, ponieważ pomaga przywrócić stan kości i zapobiega zużyciu więzadeł i stawów. Glukozamina może również pomóc w zapaleniu, które towarzyszy bólowi stawów. Jest to wartościowy składnik dla osób starszych z chorobą zwyrodnieniową stawów, ponieważ poziomy glukozaminy zmniejszają się z przy bólu stawówChondroityna jest powszechnie stosowana z glukozaminą, aby zapobiec bólowi stawów. Te dwa składniki odżywcze często znajdują się w tym samym kompleksie chondroityny glukozaminy. Chondroityna jest czasami zalecana osobom z chorobą zwyrodnieniową stawów, ponieważ pomaga spowolnić postęp stawówOchrona stawów to zbilansowane suplementy poprawiające stan chrząstki, aktywują procesy regeneracyjne w tkance chrzęstnej i spowalniają jej niszczenie. Tkanka chrzęstna jest odnawiana bardzo powoli, dlatego wiele suplementów zaleca się przyjmować z długimi cyklicznie powtarzanymi seriami. Suplementy diety na stawy są najbardziej skuteczne we wczesnych stadiach choroby zwyrodnieniowej stawów i niektórych innych chorób stawów, gdy chrząstka stawowa nadal nie jest bardzo zniszczona. Na późniejszych etapach możliwe jest wspomagające ich już wspomniano na problemy ze stawami doskonałą substancją jest glukozamina stosowana w leczeniu zapalenia stawów, zwyrodnienia stawów i osteochondrozy, którym towarzyszą objawy, takie jak ból stawów kolanowych, chrupanie, sztywność stawów. Wspomaga tworzenie tkanki kostnej, więzadeł, ścięgien, odgrywa ważną rolę w wytwarzaniu i zatrzymywaniu płynu śródstawowego, którego brak prowadzi do chorób regeneratory stawów to połączenie chondroityny i glukozaminy, które wspólnie stymulują regenerację chrząstki. Suplement diety zawierający te składniki wskazany jest w chorobie zwyrodnieniowej stawów obwodowych i kręgosłupa. Łagodzi objawy i zmniejsza zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe. Do tych dwóch substancji często dodawane są witaminy C i E, dihydroquercetyna oraz ekstrakty roślinne, jako środek do poprawy stanu funkcjonalnego układu mięśniowo-szkieletowego w osteochondrozie, zapaleniu stawów, artrozie, zapaleniu korzonków, chorobach reumatycznych uzupełnienie tych dwóch głównych składników w wyciągi z białej wierzby i kory łopianu zapewnia kompleks składników regenerujących i przeciwzapalnych. Zalecany do stosowania w chorobach stawów, zwiększonym obciążeniu funkcjonalnym stawów, siedzącym trybie życia, a także osobom powyżej 40 roku życia w celu utrzymania funkcji i ochrony diety na ochronę stawów posiadają również w swoim składzie: hydrolizat kolagenu, metylosulfonylometan, wapń, magnez, mangan, miedź, witaminy C, B6, biotyna. Wspomagają przywrócenie właściwości biochemicznych i struktury chrząstki stawowej, spowalniają proces starzenia się powierzchni stawowych. W wyniku tego zmniejsza się zapotrzebowanie na środki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Mogą być stosowane w chorobach stawów i kręgosłupa, aby przywrócić normalne funkcje układu mięśniowo-szkieletowego po operacjach i urazach. W niektórych suplementach pojawia się także suchy ekstrakt z żywicy ochronę stawów można zaliczyć także taki skład jak: siarczan chondroityny, dwa rodzaje glukozaminy, wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6, asparaginian manganu, witaminy E i C. Naturalny produkt łączy w biodostępnej formie substancje niezbędne dla zdrowia stawów. Powoduje regenerację chrząstki i płynu dostawowego, łagodzi stany zapalne i bóle stawów. Polecany jest w profilaktyce przewlekłych chorób zapalnych i zwyrodnieniowych stawów i regenerację urazówRegeneratory stawówWymienione powyżej substancje i witaminy można zaliczyć także do regeneratorów stawów, które przyspieszają procesy odbudowy chrząstki i mazi stawowej. Dobrym rozwiązaniem często zalecanym przez ortopedów są zastrzyki w kolano na odbudowę chrząstki. Taki zastrzyk zawiera roztwór soli kwasu hialuronowego, który lekarz podaje bezpośrednio do kolana, powodując usprawnienie właściwości płynu maziowego. Ten sposób oddziaływania na staw kolanowy powoduje odbudowę chrząstki, co poprawia ruchomość stawu i usuwa ból stawu kolanowego. Staw kolanowy (articulatio genus) - pod względem budowy, największy staw ciała człowieka. Staw złożony (zawiasowy zmodyfikowany) - łączący kość udową i kość piszczelową (kość strzałkowa nie wchodzi w skład stawu kolanowego). Dodatkowym elementem stawu jest tzw trzeszczka - rzepka. Posiada dwie łącznotkankowe łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe w czasie ruchów. Funkcjonalnie jest to staw zawiasowy, umożliwiający ruchy zginania i prostowania. W zgięciu (z wyjątkiem maksymalnego) możliwe są również ruchy rotacyjne. Wzmocniony jest więzadłami zewnętrznymi (poboczne przyśrodkowe, poboczne boczne, więzadło torebki stawowej) oraz bardzo silnymi więzadłami wewnętrznymi - więzadłem krzyżowym przednim (ACL) i tylnym (PCL). Staw kolanowy jest narażony na przeciążenia związane z potężną siłą mięśnia czworogłowego uda (ciąg na rzepkę max. 300 kg). Ponadto jest drugim najbardziej obciążanym stawem człowieka (po stawia skokowym). W stawie kolanowym łączą się trzy kości: kość udowa, kość piszczelowa i rzepka. Główkę stawu tworzą wypukłe kłykcie kości udowej, natomiast jego panewkę lekko wklęsłe kłykcie kości piszczelowej i powierzchnie stawowe rzepki. Połączenie pomiędzy kością udową a kością piszczelową (staw udowo-piszczelowy, art. femoro-tibialis): - kłykieć boczny kości udowej (condylus lateralis femoris) - powierzchnia stawowa kłykcia bocznego kości piszczelowej (condylus lateralis tibiae) - kłykieć przyśrodkowy kości udowej (condylus medialis femoris) - powierzchnia stawowa kłykcia przyśrodkowego kości piszczelowej (condylus medialis tibiae) Połączenie pomiędzy kością udową a rzepką (staw udowo-rzepkowy, art. femoro-patellaris): - kłykieć boczny kości udowej (condylus lateralis femoris) - powierzchnia stawowa rzepkowa boczna (facies articularis lateralis patellae) - kłykieć przyśrodkowy kości udowej (condylus medialis femoris) - powierzchnia stawowa rzepkowa przyśrodkowa (facies articularis medialis patellae) Kłykcie kości udowej na powierzchni dolnej są płaskie, dzięki czemu bardzo dobrze przylegają do kłykci kości piszczelowych, a tym samym stabilizują staw w pozycji wyprostowanej. Podobnie jak w innych stawach torebka stawowa składa się z dwóch warstw: zewnętrznej błony włóknistej i wewnętrznej błony maziowej. Inaczej niż w innych stawach przebieg obu błon nie jest jednakowy. Błona włóknista torebki stawowej stawu kolanowego na powierzchni przedniej rozpięta jest między brzegami powierzchni stawowych kości udowej, rzepki i piszczeli. Na stronie tylnej przymocowuje się do kresy międzykłykciowej kości udowej i biegnie do kości piszczelowej w okolicach chrząstki stawowej. Błona maziowa ma nieco inny przebieg, gdyż z tyłu omija pole międzykłykciowe i więzadła krzyżowe - wyłączając je w ten sposób z jamy stawowej. Pomiędzy obiema warstwami znajduje się ciało tłuszczowe podrzepkowe (corpus adiposum infrapatellare) wypełniające przestrzenie powstające podczas ruchów stawu kolanowego. Łąkotki (łac. menisci) - dwa elastyczne twory, zbudowane z tkanki chrzęstnej włóknistej leżące pomiędzy kością udową a piszczelową, będące elementami dodatkowymi stawu kolanowego. Wyróżniamy łąkotkę boczną i łąkotkę przyśrodkową, nieco różniące się wielkością. Ich zadanie polega na: - pogłębieniu i dopasowaniu do siebie powierzchni stawowych stawu kolanowego (pomiędzy kością udową a piszczelą) - umożliwienie ruchów obrotowych w zgiętym stawie kolanowym, poprzez przesuwanie się ich na powierzchni stawowej górnej kości piszczelowej. Dzielą staw kolanowy na dwa piętra: górne i dolne. W piętrze górnym (łąkotkowo-udowym) wykonywane są przede wszystkim ruchy zginania i prostowania kolana, natomiast w piętrze dolnym (łąkotkowo-piszczelowym) przede wszystkim ruchy rotacyjne. Na przekroju poprzecznym mają kształt trójkąta prostokątnego, zwróconego podstawą na zewnątrz, zrośniętego z torebką stawową. Powierzchnia przylegająca do kości piszczelowej jest płaska, górna przylegająca do kłykcia kości udowej jest wklęsła. Obie łąkotki ustawione są swoimi rogami do środka powierzchni stawowej, gdzie przytwierdzone są do kości piszczelowej przy pomocy pasm łącznotkankowych. Dodatkowo,od przodu połączone są ze sobą przez więzadło poprzeczne kolana. Więzadła poboczne (łac. Ligamenta collateralia) silnie wzmacniają staw kolanowy po obu jego stronach. Są mocno napięte, kiedy kolano jest wyprostowane. Wówczas stabilizują staw - na tym polega ich główne znaczenie. W położeniu zgiętym rozluźniają się i umożliwiają ruchy obrotowe (rotacyjne). Z powodu ich obecności w stawie kolanowym niemożliwe są ruchy odwodzenia i przywodzenia kolana. Węzadło poboczne piszczelowe (łac. Ligamentum collaterale tibiale) - Główną funkcją tego więzadła jest ograniczenie nadmiernej koślawości oraz rotacji zewnętrznej piszczeli. (łac. Ligamentum collaterale fibulare) - główna rola tego więzadła polega na ograniczaniu szpotawości kolana. Więzadło poboczne strzałkowe-główna rola tego więzadła polega na ograniczaniu szpotawości kolana. Więzadła związane z rzepką: - więzadła tylnej powierzchni torebki stawowej: - więzadło podkolanowe skośne (łac. Ligamentum popliteum obliquum) - wzmacnia ścianę tylną torebki stawowej. Więzadło to hamuje nadmierne prostowanie stawu i ruchy obrotowe. - więzadło podkolanowe łukowate (łac. Ligamentum popliteum arcuatum) Więzadła krzyżowe: - więzadło krzyżowe przednie (łac. Ligamentum cruciatum anterius) - Najważniejsza rola tego więzadła polega na ograniczaniu przedniego względem kości udowej, ograniczaniu nadmiernego zgięcia i wyprostu oraz forsownego koślawienia i szpotawienia w wyproście i w zgięciu. - więzadło krzyżowe tylnie (łac. Ligamentum cruciatum posterius) -budowa więzadła gwarantuje jego podstawową funkcję, jaką jest zabezpieczenie tylnego przemieszczania piszczeli oraz ograniczanie maksymalnego wyprostu i zgięcia. Więzadła związane z łąkotkami: - więzadło poprzeczne kolana (łac. Ligamentum transversum genus) łaczy ze sobą rogi przednie łąkotek. - więzadło łąkotkowo-udowe przednie (łac. Ligamentum meniscofemorale anterius) - więzadło łąkotkowo-udowe tylnie(łac. Ligamentum meniscofemoraleposterius)

ochrania od przodu staw kolanowy